Tomasz Poboży https://tomaszpobozy.pl Lekarz chirurg traumatolog ortopeda Wed, 08 Dec 2021 08:48:46 +0000 pl-PL hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.8.4 https://tomaszpobozy.pl/wp-content/uploads/2018/05/cropped-android-icon-96x96-32x32.png Tomasz Poboży https://tomaszpobozy.pl 32 32 Ciasnota kanału nadgarstka https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/ciasnota-kanalu-nadgarstka-2/ https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/ciasnota-kanalu-nadgarstka-2/#respond Mon, 29 Nov 2021 12:50:43 +0000 http://tomaszpobozy.pl/?p=2715 Zespół cieśni kanału nadgarstka Zespół cieśni kanału nadgarstka to choroba, w której dochodzi do ucisku nerwu pośrodkowego, unerwiającego palce ręki od I do połowy IV. Objawia […]

Artykuł Ciasnota kanału nadgarstka pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
Zespół cieśni kanału nadgarstka

Zespół cieśni kanału nadgarstka to choroba, w której dochodzi do ucisku nerwu pośrodkowego, unerwiającego palce ręki od I do połowy IV. Objawia się on drętwieniem w/w palców i bólami zwykle nasilającymi się w nocy.

Przyczyny powstawania zespołu cieśni kanału nadgarstka

Przyczynami mogą być zaburzenia endokrynologiczne, takie jak niedoczynność tarczycy, cukrzyca, wahania hormonów w ciąży. Choroba częściej występuje
u ludzi wykonujących cięższe prace manualne. Czasem może być wtórna do zapalenia pochewek ścięgien przebiegających w sąsiedztwie nerwu w kanale nadgarstka, w schorzeniach, takich jak np. reumatoidalne zapalenie stawów.

Diagnoza zespołu cieśni kanału nadgarstka

W diagnostyce choroby wykorzystuje się metody pozwalające zbadać funkcję nerwu – elektromiografię (EMG) lub uwidocznić nerw w kanale nadgarstka – USG nerwu.

Metody leczenia kanału nadgarstka

Metody leczenia zachowawczego, takie jak fizykoterapia, unieruchomienie (zwykle na szynie lub w ortezie na noc), są zwykle nieskuteczne. Inne, takie jak wstrzyknięcia sterydów, nie powinny być stosowane, z wyjątkiem sytuacji, gdzie choroba jest wtórna do zapalenia pochewek ścięgien (wówczas lek podaje się
w okolicę ścięgien, pod kontrolą USG, co pozwala uniknąć przypadkowego podania leku do nerwu).

Operacje nadgarstka

Jedynym skutecznym sposobem postępowania jest leczenie operacyjne, polegające na przecięciu struktur uciskających nerw. Zabieg można wykonać tzw. „sposobem klasycznym”, przecinając skórę nad całym kanałem nadgarstka, a następnie przecina się tkankę podskórną i więzadło poprzeczne lub z małego cięcia skórnego metodą endoskopową – więzadło poprzeczne przecina się pod kontrolą kamery. Metodą pośrednią jest zabieg metodą „otwartą” z tzw. dostępu małoinwazyjnego – tu wykonuję się niewielkie cięcie skórne na długości około 1,5 cm, na wysokości dalszej części kanału nadgarstka, odsłania się dalszy brzeg więzadła poprzecznego i osłaniając nerw pośrodkowy, przecina się więzadło poprzeczne kanału, podskórnie w kierunku bliższym.

Osobiście za najlepszy sposób uważam ten ostatni, gdyż zabieg można wykonać w całości w znieczuleniu miejscowym, rana jest niewielka, a po zabiegu nie stosuje się unieruchomienia, zaś powrót do sprawności jest szybki – zwykle 2 do 4 tyg. W metodzie endoskopowej, zanim do kanału nadgarstka wprowadzi się kamerę, wprowadza się „rozszerzacze” i kaniulę endoskopową w ciasną przestrzeń kanału nadgarstka i na tym etapie nie ma wzrokowej kontroli nad wykonywanymi czynnościami, co potencjalnie zwiększa ryzyko uszkodzenia nerwu.

Chociaż co do różnic w częstości powikłań zdania mogą być podzielone, z moich osobistych obserwacji wynika, że pacjenci po zabiegu wykonanym z dostępu małoinwazyjnego szybciej osiągają sprawność ręki, a jeżeli cięcie poprowadzi się wzdłuż naturalnych bruzd skórnych, blizny są niemal niewidoczne i dlatego jest to metoda najczęściej stosowana przeze mnie.

Zabieg metodą endoskopową wykonuję jedynie na wyraźne żądanie pacjenta. Szerokie otwarcie w sposób klasyczny jest stosowane wyjątkowo rzadko – np. jeżeli z powodu nasilonego zapalenia pochewek ścięgien wskazane jest wycięcie błony maziowej (synowiektomia) lub jeżeli w wykonaniu zabiegu w sposób małoinwazyjny napotka się jakieś przeszkody.

Artykuł Ciasnota kanału nadgarstka pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/ciasnota-kanalu-nadgarstka-2/feed/ 0
Iniekcje dostawowe pod kontrolą USG – co trzeba wiedzieć? https://tomaszpobozy.pl/metody-leczenia/iniekcje-dostawowe-pod-kontrola-usg-co-trzeba-wiedziec/ https://tomaszpobozy.pl/metody-leczenia/iniekcje-dostawowe-pod-kontrola-usg-co-trzeba-wiedziec/#respond Mon, 29 Nov 2021 12:25:05 +0000 https://tomaszpobozy.pl/?p=3063 Iniekcje dostawowe pod kontrolą USG Iniekcje dostawowe to bardzo skuteczna metoda leczenia urazów, kontuzji i stanów przeciążeniowych w zasadzie wszystkich stawów w organizmie człowieka. Dobry ortopeda zaproponuje jednak […]

Artykuł Iniekcje dostawowe pod kontrolą USG – co trzeba wiedzieć? pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
Iniekcje dostawowe pod kontrolą USG

Iniekcje dostawowe to bardzo skuteczna metoda leczenia urazów, kontuzji i stanów przeciążeniowych w zasadzie wszystkich stawów w organizmie człowieka. Dobry ortopeda zaproponuje jednak iniekcję wykonywaną pod kontrolą USG, która pozwoli podać lek dokładnie w wybrane miejsce i uchroni pacjenta przed przykrymi oraz bolesnymi powikłaniami.

iniekcje USG

Mówiąc wprost, iniekcje dostawowe to wstrzykiwanie odpowiednich środków farmakologicznych (ale nie tylko) bezpośrednio do stawu kolanowego, łokciowego, skokowego, barkowego i innych, w których pojawia się ból, opuchlizna czy ograniczenie ruchomości. Podanie leku bezpośrednio w okolicę, w której zdiagnozowano stan zapalny, skręcenia, stany zwyrodnieniowe oraz inne choroby, kontuzje czy urazy, pozwala oddziaływać substancjom aktywnym tam, gdzie są najbardziej potrzebne.

Zabiegi ambulatoryjne pod kontrolą USG:

  • Wiskosuplementacja – jest to podawanie dostawowe kwasu hialuronowego w celu
    pobudzenia regeneracji chrząstki, przywrócenia płynności ruchu stawów w chorobie zwyrodnieniowej oraz po zabiegach artroskopowych.
  •  Usunięcie zwapnień ścięgien pierścienia rotatorów
  • Terapia Orthokine® –często bywa określana, jako własna pomoc organizmu i polega na podawaniu preparatu przygotowanego z krwi pacjenta. Krew, po pobraniu, jest inkubowana w temperaturze 37 stopni Celsjusza. W trakcie tego procesu komórki krwi wytwarzają białka ochronne (przeciwzapalne), a następnie surowica z białkami ochronnymi jest oddzielana od skrzepu krwi i podawana pacjentowi od 1 do 3 razy w tygodniu w miejsce chorobowo zmienione w celu zahamowania procesów zapalnych i stymulowania regeneracji tkanek.
  • Terapia Orthokine® ma zastosowanie w chorobie zwyrodnieniowej stawów, w leczeniu zespołów bólowych kręgosłupa, w tendinopatii ścięgna Achillesa i w innych przypadkach.
  • Terapia Controtide – nie tylko redukuje objawy bólu, lecz także pobudza procesy gojenia się i regeneracji chrząstki stawowej, przy czym istotnie zmniejsza objawy bólu, powoduje również zmniejszenie konsumpcji niesterydowych leków przeciwzapalnych, zwiększa zakres ruchu stawu i poprawia jego funkcjonalność oraz przyspiesza powrót do sportu i rekreacji, a ponadto regeneruje chrząstkę stawową.
  • Blokady okołostawowe – przy zapaleniach kaletek maziowych i przy zmianach przeciążeniowych ścięgien.
  • Blokady okołokorzeniowe
  • Terapia czynnikami wzrostu – PRP – łokieć tenisisty, zapalenie ścięgna
    podeszwowego (ostroga piętowa)
  • Nacięcie pochewki ścięgien – zginaczy, prostowników (palec trzaskający, choroba
    de Quervain)
  • Terapia kolagenowa

Zabiegi pod kontrolą USG wykonywane w warunkach szpitalnych:

  • Implantacja biodegradowalnego spacera podbarkowego
  • Terapia komórkami macierzystymi LIPOGEMS®

Warto wiedzieć przed wyborem ortopedy

Ortopeda nie może tłumaczyć się brakiem czasu czy – jego zdaniem – brakiem takiej konieczności. Wystarczy, że igła wejdzie w staw nie tak, jak trzeba, a płyn dostanie się błony maziowej i powikłanie w postaci zapalenia gotowe! Dlatego szukajmy ortopedów, dla których iniekcja dostawowa pod kontrolą USG jest normą.

Artykuł Iniekcje dostawowe pod kontrolą USG – co trzeba wiedzieć? pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
https://tomaszpobozy.pl/metody-leczenia/iniekcje-dostawowe-pod-kontrola-usg-co-trzeba-wiedziec/feed/ 0
Endoprotezoplastyka stawu biodrowego https://tomaszpobozy.pl/metody-leczenia/endoprotezoplastyka-stawu-biodrowego/ https://tomaszpobozy.pl/metody-leczenia/endoprotezoplastyka-stawu-biodrowego/#respond Mon, 14 Jan 2019 18:58:11 +0000 http://tomaszpobozy.pl/?p=2746 Endoprotezoplastyka stawu biodrowego jest stosowana coraz częściej w praktyce lekarskiej ze względu na pacjentów wymagających tej formy leczenia operacyjnego. Starzenie się społeczeństwa, rozwój choroby zwyrodnieniowej w […]

Artykuł Endoprotezoplastyka stawu biodrowego pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
Endoprotezoplastyka stawu biodrowego jest stosowana coraz częściej w praktyce lekarskiej ze względu na pacjentów wymagających tej formy leczenia operacyjnego. Starzenie się społeczeństwa, rozwój choroby zwyrodnieniowej w wyniku nadwagi i braku ruchu, przy jednoczesnym oczekiwaniu, aby leczenie pozwalało odzyskać sprawność, oraz postęp technologiczny w chirurgii powodują, że zwiększa się liczba endoprotezoplastyk.

Protezy stawu biodrowego

Poruszanie się bez bólu jest przedmiotem zainteresowania lekarzy rodzinnych i geriatrów w kontaktach z pacjentami w średnim i starszym wieku. Przy wyborze odpowiedniej endoprotezy, oprócz wskazań medycznych, ważne powinny być wiek, płeć, codzienna aktywność i plany życiowe pacjentów. Protezy stawu biodrowego są stosowane w dwóch przypadkach – po zniszczeniu stawu przez chorobę i po złamaniach szyjki kości udowej.

Artykuł Endoprotezoplastyka stawu biodrowego pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
https://tomaszpobozy.pl/metody-leczenia/endoprotezoplastyka-stawu-biodrowego/feed/ 0
Złamania bliższego końca kości ramiennej https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/zlamania-blizszego-konca-kosci-ramiennej/ https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/zlamania-blizszego-konca-kosci-ramiennej/#respond Fri, 21 Dec 2018 16:15:48 +0000 http://tomaszpobozy.pl/?p=2743 Złamania bliższego końca kości ramiennej Złamania bliższego końca kości ramiennej to najczęściej złamanie szyjki (chirurgicznej), złamania guzków tej kości lub złamania złożone – guzków i szyjki […]

Artykuł Złamania bliższego końca kości ramiennej pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
Złamania bliższego końca kości ramiennej

Złamania bliższego końca kości ramiennej to najczęściej złamanie szyjki (chirurgicznej), złamania guzków tej kości lub złamania złożone – guzków i szyjki jednocześnie. Powstają z urazu bezpośredniego lub pośredniego, najczęściej podczas upadku.

Objawy i diagnostyka

Objawem jest silny ostry ból i brak możliwości poruszania w stawie ramiennym. Badaniem wystarczającym do potwierdzenia złamania i ustalenia jego charakteru jest zwykle badanie rentgenowskie. Rzadziej wymagana jest tomografia komputerowa.

Sposób postępowania w przypadku złamania

Sposób postępowania zależy od rodzaju złamania i od wielkości przemieszczeń. Złamania szyjki chirurgicznej, którym nie towarzyszą istotne przemieszczenia
z powodzeniem mogą być leczone zachowawczo, często wystarczy unieruchomienie na temblaku, czasem warto zastosować ortezę unieruchamiającą cały bark, którą zakłada się na kończynę i klatkę piersiową (orteza Desaulta).  W przypadku złamań guzków akceptowalne są znacznie mniejsze przemieszczenia i tu leczenie operacyjne jest częstsze.

W przypadku złamań z istotnym przemieszczeniem stosujemy leczenie operacyjne. Czasem wystarczy zamknięta repozycja (bez cięcia skóry) i przezskórna stabilizacja drutami Kirschnera (proste, sztywne, stalowe druty, gładkie lub z gwintowaną końcówką), a czasem zwłaszcza w złamaniach złożonych (gdzie mamy więcej niż dwa fragmenty) lub zastarzałych stosuje się repozycję otwartą ze stabilizacją płytą i śrubami (sporadycznie samymi śrubami), a rzadziej gwoździem śródszpikowym. Zespolenie drutami Kirschnera lub samymi śrubami nie jest zespoleniem stabilnym i zwykle wymaga unieruchomienia do czasu uzyskania zrostu kostnego (czasem wystarcza sam temblak), co rutynowo trwa około 6 tygodni.

Zespolenie płytą i śrubami najczęściej jest zespoleniem stabilnym i chociaż jego zastosowanie  nie skraca czasu potrzebnego do osiągnięcia zrostu kości,  to umożliwia ono wcześniejszą i bardziej intensywną rehabilitację. Jednak z racji większego urazu operacyjnego tkanek miękkich i większego ryzyka specyficznych powikłań, nie powinno się rutynowo stosować tego sposobu postępowania.

Rehabilitacja po złamaniu

Rehabilitacja po złamaniu powinna rozpocząć się szybko, nawet w przypadku leczenia zachowawczego, czy niestabilnego zespolenia drutami można rozpocząć ćwiczenia bierne, początkowo na temblaku w pochyleniu ciała do przodu. Stopniowo zwiększa się zakres ruchu, najlepiej pod okiem rehabilitanta. 

Ćwiczenia mogą być wspomagane przez fizykoterapię:

  • krioterapię miejscową , terapuls
  • ewentualnie pole magnetyczne
  • względnie laser,
  • w niektórych przypadkach elektrostymulację.

 

Rehabilitacja zwykle zajmuje do około 6 miesięcy. Rzadko trwa krócej niż 3 miesiące, a czasem przy wytworzeniu zrostów wokół  stawu może trwać znacznie więcej niż pół roku. Druty Kirschnera usuwa się zwykle po uzyskaniu zrostu. Płyty i śruby po około roku do 2 lat (w niektórych przypadkach wcześniej,
a czasem pozostawia się je bez usuwania). Czasem ingerencja operacyjna bywa wskazana z powodu zrostów – również po leczeniu zachowawczym (nieoperacyjnym) – wówczas przeważnie usuwa się zrosty artroskopowo.

Artykuł Złamania bliższego końca kości ramiennej pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/zlamania-blizszego-konca-kosci-ramiennej/feed/ 0
Uszkodzenia pierścienia rotatorów barku https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/w-jaki-sposob-zapobiegac-osteoporozie-2/ https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/w-jaki-sposob-zapobiegac-osteoporozie-2/#respond Fri, 21 Dec 2018 16:09:30 +0000 http://tomaszpobozy.pl/?p=2741 Uszkodzenia pierścienia rotatorów barku Rotatory to mięśnie właściwie pozycjonujące głowę kości ramiennej w stawie ramiennym i biorące udział w poruszaniu ramieniem. Gdy dochodzi do ich uszkodzenia […]

Artykuł Uszkodzenia pierścienia rotatorów barku pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
Uszkodzenia pierścienia rotatorów barku

Rotatory to mięśnie właściwie pozycjonujące głowę kości ramiennej w stawie ramiennym i biorące udział w poruszaniu ramieniem. Gdy dochodzi do ich uszkodzenia zwykle mamy do czynienia ze znacznym upośledzeniem funkcji barku.

Uszkodzenie może być wynikiem urazu, ale częściej występuje w następstwie zwyrodnienia ścięgien, do czego prowadzić może tzw. ciasnota podbarkowa.

Objawy

Jeżeli przyczyną jest uraz, podstawowym objawem jest ostry ból i ograniczenie ruchomości. Przy zwyrodnieniu ścięgna objawy rozwijają się powoli i zwykle nasilają się z upływem czasu.

Najczęściej uszkodzeniu ulega ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego, wówczas ograniczenie ruchomości dotyczy głównie unoszenia i odwodzenia, przy próbie tych ruchów pojawia się ból, siła mięśniowa jest osłabiona. Ból i ograniczenie ruchomości występują również przy próbie ruchów rotacyjnych – np. przy próbie sięgnięcia ręką za plecy.

Rozpoznanie, diagnoza 

Aby móc właściwie leczyć, najpierw trzeba rozpoznać chorobę. Podstawą do postawienia właściwej diagnozy jest wywiad i badanie lekarskie, a ich uzupełnieniem badania dodatkowe. Z badań obrazowych zwykle jako pierwsze wykonywane jest badanie rentgenowskie, które pozwala wykluczyć ewentualne zmiany kostne, chociaż tkanki miękkie nie podlegają ocenie w RTG, to czasem można stwierdzić pewne pośrednie cechy uszkodzenia rotatorów. Badaniami, które pozwalają uwidocznić ścięgna rotatorów są USG ortopedyczne i rezonans magnetyczny. Można twierdzić, że badanie rezonansu magnetycznego jest badaniem lepszym, bo bardziej obiektywnym, może je ocenić wielu lekarzy, że ma przewagę nad USG, którego wynik zależy od profesjonalizmu badającego. Moim zdaniem w ocenie ścięgien rotatorów badanie rezonansu magnetycznego nie ma żadnej przewagi nad USG, ale podstawowym warunkiem właściwej oceny w badaniu ultrasonograficznym jest duże doświadczenie badającego.

Metody leczenia 

Podstawowym sposobem leczenia jest leczenie operacyjne, polegające na naprawie uszkodzonych struktur. Uszkodzone ścięgna przymocowuje się do kości ramiennej przy użyciu kotwic wprowadzanych w kość w miejscu przyczepu ścięgna. Z kotwicy są wyprowadzone nici, które przeprowadza się przez ścięgno. Zawiązując nici dociąga się ścięgno do powierzchni kości.

Rehabilitacja, ćwiczenia po zabiegu

W zależności od rodzaju i wielkości uszkodzenia oraz od stopnia obkurczenia uszkodzonych tkanek po zabiegu unieruchamia się kończynę w ortezie odwodzącej lub na temblaku, zwykle na 4 do 6 tyg. Najczęściej już w czasie tego okresu rozpoczyna się rehabilitację. Są to ostrożne ćwiczenia bierne w pewnych określonych kierunkach i zakresie w samym stawie ramiennym (co do zakresu tego ruchu powinien on być ustalony indywidualnie pomiędzy operującym lekarzem, a prowadzącym indywidualną terapię rehabilitantem) oraz mobilizacje barku w połączeniu łopatkowo-żebrowym. Ćwiczenia mogą być wspomagane przez fizykoterapię – elektrostymulacje mięśni obręczy barkowej ograniczające zaniki z nieczynności, zabiegi stymulujące regenerację, takie jak krioterapia miejscowa, czy pole magnetyczne.

Czas rekonwalescencji

Czas pełnego powrotu do sprawności wynosi zwykle 3-6 miesięcy od zabiegu. Rzadko przy uszkodzeniach urazowych, naprawionych w krótkim czasie po urazie może dojść do skrócenia tego okresu, ale czasem również może on ulec wydłużeniu, czego przyczyną są najczęściej zrosty okołostawowe. Przy trudnościach rehabilitacja największe efekty przynosi do 6 miesięcy od urazu, ale w razie potrzeby można ją wydłużyć. Jeżeli sprawności nie odzyska się do 2 lat od urazu w zasadzie nie ma co liczyć, że sama rehabilitacja da jeszcze jakieś efekty.

Postępowanie w razie przeciwwskazań do operacji 

Przy przeciwwskazaniach do operacji barku należy próbować rehabilitacji – ćwiczeń umożliwiających wyuczenie takiego toru ruchu, który zrekompensuje dysfunkcję, ale wówczas zadawalający efekt uzyskuje się tylko u około 10% pacjentów – dotyczy do gównie osób z niezbyt rozległymi uszkodzeniami, często starszych, których oczekiwania nie są wysokie.

 

Przy planowanej operacji rehabilitacja przedoperacyjna jest tylko stratą czasu, nie prowadzi do poprawy ruchomości w stawie ramiennym, a co najwyżej do wytworzenia kompensacyjnych wzorców ruchowych – „poprawienia” ruchu poza stawem ramiennym – których może być trudno się pozbyć po operacji. Próba „rozćwiczenia na siłę” może skutkować tym, że z małego i łatwego do naprawy uszkodzenia powstanie uszkodzenie duże i czasem nienaprawialne.

Artykuł Uszkodzenia pierścienia rotatorów barku pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/w-jaki-sposob-zapobiegac-osteoporozie-2/feed/ 0
Budowa anatomiczna stawu skokowego https://tomaszpobozy.pl/anatomia-stawow/budowa-anatomiczna-stawu-skokowego/ https://tomaszpobozy.pl/anatomia-stawow/budowa-anatomiczna-stawu-skokowego/#respond Fri, 21 Dec 2018 15:59:35 +0000 http://tomaszpobozy.pl/?p=2736 Staw skokowy łączy kości podudzia z kośćmi stępu. Odpowiada za poruszanie stopą w różnych kierunkach. Określenie staw skokowy na ogół dotyczy połączenia kości podudzia z kością skokową, […]

Artykuł Budowa anatomiczna stawu skokowego pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
Staw skokowy łączy kości podudzia z kośćmi stępu. Odpowiada za poruszanie stopą w różnych kierunkach.

Określenie staw skokowy na ogół dotyczy połączenia kości podudzia z kością skokową, faktycznie jednak u człowieka można wyróżnić staw skokowy górnystaw skokowy dolny oraz staw skokowy przedni.

Staw skokowy górny

Staw skokowy górny, czyli staw skokowo-goleniowy (articulatio talocruralis) jest połączeniem dalszego końca kości piszczelowej i strzałkowej z bloczkiem kości skokowej. Jest to staw złożony, typu zawiasowego.

Staw skokowy dolny

Staw ten jest odpowiedzialny za ruchy odwracania i nawracania.

Więzadło skokowo-piętowe międzykostne anatomicznie dzieli ten staw na dwie komory: staw skokowy przedni i tylny. Czynnościowo te dwa stawy tworzą jedną całość. Staw skokowy przedni, czyli skokowo-piętowo-łódkowy, tworzy powierzchnia stawowa kości skokowej i piętowej, głowa kości skokowej oraz tylna, wklęsła powierzchnia stawowa kości łódkowatej.

Tak skomplikowany w swej budowie staw jest niestety częstym powodem wizyt u ortopedów. Na kontuzję w jego obrębie najbardziej narażeni są sportowcy, ale nierzadko doświadczają ich także zwykli śmiertelnicy. Do najczęściej występujących urazów stawu skokowego należą:

  • skręcenie stawu skokowego, czyli uraz doprowadzający do uszkodzenia więzadeł;
  • zwichnięcie – jest to nieprawidłowe przemieszczenie się względem siebie kości i innych powierzchni, często skutkujące rozerwanie torebki stawowej i samych więzadeł;
  • złamanie stawu skokowego, przy czym w obrębie stawu skokowego najczęściej dochodzi do złamań kości goleni (jednej lub obu). Przy czym jeśli chodzi o kość strzałkową, to jest z reguły złamanie kostki bocznej, a piszczelową – kostki przyśrodkowej.

Artykuł Budowa anatomiczna stawu skokowego pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
https://tomaszpobozy.pl/anatomia-stawow/budowa-anatomiczna-stawu-skokowego/feed/ 0
Budowa stawu biodrowego https://tomaszpobozy.pl/anatomia-stawow/budowa-stawu-biodrowego/ https://tomaszpobozy.pl/anatomia-stawow/budowa-stawu-biodrowego/#respond Fri, 21 Dec 2018 15:25:02 +0000 http://tomaszpobozy.pl/?p=2725 Staw biodrowy  jest częstym problemem wśród wszystkich grup wiekowych pacjentów, niezależnie od płci. W związku ze złożoną anatomią i biomechaniką, diagnostyka patologii tego regionu stanowi wyzwanie […]

Artykuł Budowa stawu biodrowego pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
Staw biodrowy  jest częstym problemem wśród wszystkich grup wiekowych pacjentów, niezależnie od płci. W związku ze złożoną anatomią i biomechaniką, diagnostyka patologii tego regionu stanowi wyzwanie dla każdegodiagnosty.

  1. łączy kość 2. miednicy i udową.

  2. powierzchnie stawowe: powierzchnia księżycowata (facies lunata) i głowa kości udowej (caput femoris)

  3. to staw kulisty panewkowy, III stopień swobody.

  4. ruchy: zginanie – prostowanie, odwodzenie – przywodzenie, nawracanie – odwracanie

Odpowiednie badanie stawu biodrowego i znajomość problemu, z którym zgłasza się pacjent jest ściśle związane ze znajomością anatomii.

Staw biodrowy składa się z panewki stawu, będącej częścią miednicy i usadowionej w panewce głowy kości udowej. Głowa kości udowej osadzona jest na szyjce kości udowej.

Staw biodrowy (łac. articulatio coxae) – staw kulisty tworzony przez głowę kości udowej oraz panewkę będącą częścią miednicy i usadowionej w panewce głowy kości udowej. Głowa kości udowej osadzona jest na szyjce kości udowej.

Panewka i głowa kości udowej pokryte są chrząstką, która razem z mazią stawową zapewnia gładki ruch w stawie. Miednica wokół panewki i kość udowa wokół szyjki połączone są torebką stawową, która zapewnia stabilność stawu, zapobiegając wypadnięciu głowy z panewki.

Oba elementy pokrywa chrząstka szklista, która umożliwia ruszanie stawem, a co najważniejsze pozwala to robić bezboleśnie i swobodnie. Anatomia stawu biodrowego umożliwia: odwodzenie, przywodzenie, zginanie, prostowanie i rotację. Ponadto wspierają go mięśnie i więzadła.

Część maziówkowa torebki odpowiedzialna jest też za produkcję mazi stawowej. Mięśnie wokół stawu zapewniają dodatkową stabilność podczas jego obciążania i umożliwiają ruch w stawie.

Więzadła:
  • głowy kości udowej (lig. capitis femoris) – obejmuje główkę stawową

  • biodrowo – udowe (lig. iliofemorale) – między kolcem biodrowym przednim dolnym a kresą międzykrętarzową. Wzmacnia przednią ścianę torebki.

  • łonowo – udowe (lig. pubofemorale) – między gałęzią górną kości łonowej a kresą międzykrętarzową. Wzmacnia przyśrodkową ścianę torebki

  • kulszowo – udowe (lig. ischiofemorale) – między trzonem i gałęzią kości kulszowej a kresą międzykrętarzową. Wzmacnia tylną ścianę torebki.

  • warstwa okrężna (zona orbicularis) są to włókna dokoła najwęższego miejsca szyjki

Artykuł Budowa stawu biodrowego pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
https://tomaszpobozy.pl/anatomia-stawow/budowa-stawu-biodrowego/feed/ 0
Ciasnota podbarkowa https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/konflikt-podbarkowy/ https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/konflikt-podbarkowy/#respond Fri, 21 Dec 2018 15:08:59 +0000 http://tomaszpobozy.pl/?p=2718 Konflikt podbarkowy Ciasnota podbarkowa to sytuacja, w której zmniejsza się odległość między guzkiem większym kości ramiennej, a wyrostkiem barkowym łopatki, często w wyniku tworzenia nawarstwień kostnych […]

Artykuł Ciasnota podbarkowa pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
Konflikt podbarkowy

Ciasnota podbarkowa to sytuacja, w której zmniejsza się odległość między guzkiem większym kości ramiennej, a wyrostkiem barkowym łopatki, często
w wyniku tworzenia nawarstwień kostnych na przednio-dolno-bocznej powierzchni wyrostka barkowego łopatki, a zwłaszcza w przypadku specyficznego typu budowy wyrostka barkowego (z nieco zagiętą ku dołowi przednią częścią). Ta sytuacja prowadzi do ocierania tkanek miękkich w przestrzeni podbarkowej, co skutkuje pogrubieniem ścian kaletki podbarkowej, a to z kolei jeszcze bardzie zwęża przestrzeń podbarkową. Przemieszczające się w zwężonej przestrzeni ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego, w wyniku ocierania o dolną powierzchnię wyrostka barkowego, może z biegiem czasu ulec uszkodzeniu.

Leczenie zachowawcze ciasnoty podbarkowej

W początkowym etapie trwania choroby udaje się zwykle uzyskać poprawę w wyniku rehabilitacji – niektóre zabiegi fizykoterapeutyczne mogą zmniejszyć obrzęk pogrubionych ścian kaletki podbarkowej. Istotne są również ćwiczenia ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta. Sporadycznie sięgamy po tzw. blokady sterydowe. Podanie sterydów do kaletki (najlepiej wykonane pod kontrolą USG) również zmniejsza obrzęk ścian kaletki, a poza tym działa przeciwbólowo. Wiele osób boi się „sterydów”, nie wiedząc jakie są tak naprawdę ujemne strony ich podawania.

Teoretycznie ich podawanie do stawu może niekorzystnie wpływać na chrząstkę stawową, ale raczej trudno spodziewać się istotnego negatywnego wpływu po jednorazowym ich podaniu, a poza tym przy chorobie zwanej ciasnota podbarkowa , lek podaje się do kaletki podbarkowej, a nie bezpośrednio do stawu. Wchłaniający się do krwi lek może teoretycznie wywoływać skutki ogólnoustrojowe. Trudno spodziewać się, że raz czy kilka razy podany lek wywoła osteoporozę, ale może przynajmniej przejściowo powodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi, czy stężenia glukozy we krwi, co dla osób zdrowych zwykle nie jest istotne, ale może mieć znaczenie w przypadku osób z nadciśnieniem tętniczym, czy cukrzycą. U tych pacjentów decyzje o podaniu sterydów należy podejmować szczególnie ostrożnie.

Zastosowanie USG w trakcie iniekcji pozwala zmniejszyć ryzyko wstrzyknięcia leku w ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego.

Leczenie operacyjne ciasnoty podbarkowej

Jeżeli prawidłowo stosowane leczenie zachowawcze nie przynosi efektu, to należy pomyśleć o leczeniu operacyjnym. Polega ono na tym, że do przestrzeni podbarkowej wprowadza się optykę artroskopową i narzędzia, którymi usuwa się kaletkę podbarkową, fragment wyrostka barkowego łopatki i często (przynajmniej częściowo) więzadło kruczo-barkowe. W ten sposób powiększamy przestrzeń podbarkową.

Postępowanie po zabiegu

Po zabiegu większe unieruchomienie nie jest konieczne. Zwykle stosujemy temblak na kilka dni – w okresie trwania bólu pooperacyjnego. Od pierwszego dnia po zabiegu rozpoczynamy ćwiczenia. Poprawę często daje się zauważyć już po około 2 tyg. od zabiegu. Rehabilitacja najczęściej nie przekracza 6 tyg., ale jeżeli jest nieodpowiednio prowadzona może dojść do powstania zrostów w przestrzeni podbarkowej, co może znacznie przedłużyć czas potrzebny do powrotu sprawności.

Artykuł Ciasnota podbarkowa pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/konflikt-podbarkowy/feed/ 0
Zespół cieśni kanału nadgarstka https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/zespol-ciesni-kanalu-nadgarstka/ https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/zespol-ciesni-kanalu-nadgarstka/#respond Fri, 21 Dec 2018 15:02:15 +0000 http://tomaszpobozy.pl/?p=2716 Zespół cieśni kanału nadgarstka Zespół cieśni kanału nadgarstka to choroba, w której dochodzi do ucisku nerwu pośrodkowego, unerwiającego palce ręki od I do połowy IV. Objawia […]

Artykuł Zespół cieśni kanału nadgarstka pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
Zespół cieśni kanału nadgarstka

Zespół cieśni kanału nadgarstka to choroba, w której dochodzi do ucisku nerwu pośrodkowego, unerwiającego palce ręki od I do połowy IV. Objawia się on drętwieniem w/w palców i bólami zwykle nasilającymi się w nocy.

Przyczyny powstawania zespołu cieśni kanału nadgarstka

Przyczynami mogą być zaburzenia endokrynologiczne, takie jak niedoczynność tarczycy, cukrzyca, wahania hormonów w ciąży. Choroba częściej występuje
u ludzi wykonujących cięższe prace manualne. Czasem może być wtórna do zapalenia pochewek ścięgien przebiegających w sąsiedztwie nerwu w kanale nadgarstka, w schorzeniach, takich jak np. reumatoidalne zapalenie stawów.

Diagnoza zespołu cieśni kanału nadgarstka

W diagnostyce choroby wykorzystuje się metody pozwalające zbadać funkcję nerwu – elektromiografię (EMG) lub uwidocznić nerw w kanale nadgarstka – USG nerwu.

Metody leczenia kanału nadgarstka

Metody leczenia zachowawczego, takie jak fizykoterapia, unieruchomienie (zwykle na szynie lub w ortezie na noc), są zwykle nieskuteczne. Inne, takie jak wstrzyknięcia sterydów, nie powinny być stosowane, z wyjątkiem sytuacji, gdzie choroba jest wtórna do zapalenia pochewek ścięgien (wówczas lek podaje się
w okolicę ścięgien, pod kontrolą USG, co pozwala uniknąć przypadkowego podania leku do nerwu).

Operacje nadgarstka

Jedynym skutecznym sposobem postępowania jest leczenie operacyjne, polegające na przecięciu struktur uciskających nerw. Zabieg można wykonać tzw. „sposobem klasycznym”, przecinając skórę nad całym kanałem nadgarstka, a następnie przecina się tkankę podskórną i więzadło poprzeczne lub z małego cięcia skórnego metodą endoskopową – więzadło poprzeczne przecina się pod kontrolą kamery. Metodą pośrednią jest zabieg metodą „otwartą” z tzw. dostępu małoinwazyjnego – tu wykonuję się niewielkie cięcie skórne na długości około 1,5 cm, na wysokości dalszej części kanału nadgarstka, odsłania się dalszy brzeg więzadła poprzecznego i osłaniając nerw pośrodkowy, przecina się więzadło poprzeczne kanału, podskórnie w kierunku bliższym. Osobiście za najlepszy sposób uważam ten ostatni, gdyż zabieg można wykonać w całości w znieczuleniu miejscowym, rana jest niewielka, a po zabiegu nie stosuje się unieruchomienia, zaś powrót do sprawności jest szybki – zwykle 2 do 4 tyg. W metodzie endoskopowej, zanim do kanału nadgarstka wprowadzi się kamerę, wprowadza się „rozszerzacze” i kaniulę endoskopową w ciasną przestrzeń kanału nadgarstka i na tym etapie nie ma wzrokowej kontroli nad wykonywanymi czynnościami, co potencjalnie zwiększa ryzyko uszkodzenia nerwu.

Chociaż co do różnic w częstości powikłań zdania mogą być podzielone, z moich osobistych obserwacji wynika, że pacjenci po zabiegu wykonanym z dostępu małoinwazyjnego szybciej osiągają sprawność ręki, a jeżeli cięcie poprowadzi się wzdłuż naturalnych bruzd skórnych, blizny są niemal niewidoczne i dlatego jest to metoda najczęściej stosowana przeze mnie.

Zabieg metodą endoskopową wykonuję jedynie na wyraźne żądanie pacjenta. Szerokie otwarcie w sposób klasyczny jest stosowane wyjątkowo rzadko – np. jeżeli z powodu nasilonego zapalenia pochewek ścięgien wskazane jest wycięcie błony maziowej (synowiektomia) lub jeżeli w wykonaniu zabiegu w sposób małoinwazyjny napotka się jakieś przeszkody.

Artykuł Zespół cieśni kanału nadgarstka pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/zespol-ciesni-kanalu-nadgarstka/feed/ 0
Ręka ( nadgarstek ) – schorzenia, urazy i kontuzje https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/jakie-sa-objawy-choroby-zwyrodnieniowejkolano-schorzenia-urazy-i-kontuzje-3/ https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/jakie-sa-objawy-choroby-zwyrodnieniowejkolano-schorzenia-urazy-i-kontuzje-3/#respond Fri, 21 Dec 2018 14:51:58 +0000 http://tomaszpobozy.pl/?p=2711 Ręka ( nadgarstek ) – schorzenia, urazy i kontuzje Jednymi z najbardziej powszechnych kontuzji, zarówno wśród sportowców, jak i w codziennym życiu są urazy nadgarstka. Powszechność […]

Artykuł Ręka ( nadgarstek ) – schorzenia, urazy i kontuzje pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
Ręka ( nadgarstek ) – schorzenia, urazy i kontuzje

Jednymi z najbardziej powszechnych kontuzji, zarówno wśród sportowców, jak i w codziennym życiu są urazy nadgarstka.

Powszechność kontuzji nadgarstka wynika z tego, że narażeni jesteśmy na nie w niezależnie od tego, czy uprawiamy sport. Uraz ten przytrafić się może w każdej sytuacji, chociażby podczas zwykłego upadku, mechanicznie staramy się amortyzować jego siłę, wyciągając ręce przed siebie. Również codzienne zakupy i związane z nimi przeciążenia wynikające z noszenia ciężkich toreb czy pakunków mogą wywołać kontuzję nadgarstka.

Na częste kontuzje nadgarstka narzekają również sportowcy, szczególnie uprawiający sporty, w których ryzyko upadku jest wysokie. Snowboard, rolki, narty, sporty walki to najczęściej narażone na kontuzje nadgarstka dyscypliny. Urazy nadgarstka, szczególnie te drobne, często są przez nas bagatelizowane.

Najczęstsze schorzenia i urazy ręki

  • Zespół cieśni kanału nadgarstka
  • Choroba de Quervaina
  • Uszkodzenie kompleksu chrząstki trójkątnej
  • Złamanie kości łódeczkowatej
  • Złamanie nadgarstka
  • łamanie dalszej nasady kości promieniowej

Artykuł Ręka ( nadgarstek ) – schorzenia, urazy i kontuzje pochodzi z serwisu Tomasz Poboży.

]]>
https://tomaszpobozy.pl/schorzenia-i-urazy/jakie-sa-objawy-choroby-zwyrodnieniowejkolano-schorzenia-urazy-i-kontuzje-3/feed/ 0